Met de billen bloot

Ik heb even zitten twijfelen over dit blogje, of zeg maar gerust, een hoop getwijfeld.
Dit omdat het niet iets is waar ik te koop mee wil lopen, er zijn veel verschillende meningen over..
En toch hoort het bij mij. Dat heb ik na een hele voorgeschiedenis eindelijk eens laten onderzoeken.
Het hoort bij mij en ik blog en ik ben mijzelf op mijn blog, dus ik wil het juist wel plaatsen.
Sinds een maanden weet ik het en vallen er ontzettend veel puzzelstukjes op zijn plaats. Het verwerkingsproces gaat met ups en downs.
Afijn, ik dwaal weer af. Hier is mijn coming out: ik heb ADHD.

Als je nu een stuiterend jongetje voor je ziet (of direct aan Jochem Myjer denkt) neem ik het je niet kwalijk. Ik ben dit beeld nog steeds aan het bijstellen. Voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving. ADHD is zoveel meer en het uit zich bij vrouwen op veel gebieden ook anders dan bij mannen.
Uiteraard is dit niet zonder slag of stoot ontdekt. Ik heb vier jaar geleden een depressie gehad en vorig jaar werd ik burn out verklaard bij de huisarts.
Ironisch genoeg zijn dit vaak de triggers voor vrouwen om eens uit te zoeken hoe het toch komt dat ze altijd zo overprikkeld zijn, althans dit geld voor mij zo. De benaming ADHD en de verwijzing kwam van mijn huisarts zelf en die had ik al best een tijdje op zak. Maar de stap nemen om daadwerkelijk te onderzoeken of ik ADHD heb durfde ik pas zes maanden later te nemen.

Zo’n onderzoek is behoorlijk intensief. Mijn man en moeder hebben hun medewerking verleend. Het is eng, het is praten over jezelf en dan vooral waar je je leven lang al tegenaan loopt. En dan het wachten en dan de uitslag. Psycholoog, psychiater, dokter.
Alles erop en eraan.
Ik heb sinds die dag van de diagnose (15 april) een goede coach (psycholoog) toegewezen gekregen.
Inmiddels ben ik onder begeleiding van de psychiater met Ritalin gestart. Voor de oplettende lezers onder ons, is het jullie niet opgevallen dat er sinds kort eens echte blogs uit mijn toetsenbord rollen? Ik kan de rust en focus daar al aan merken.
En uiteraard word ik daarnaast gecoached met allerlei technieken die ik mezelf aan kan leren om zo op alle fronten ondersteund te worden.
Ik zit ook in een introductie groep waar ik contact kan hebben met lotgenoten en daar ook veel informatie krijgen en leren.

Niemand kan trouwens zo mooi verwoorden wat het ook voor mij betekent om ADHD te hebben als de schrijver van dit artikel dat ik vond op de blog van Lotus27. Tranen van herkening.

Het zal vanzelfsprekend ook duidelijker terug komen in mijn blog. Al kwam het in reacties op andere blogs al wel vaker naar voren.
Sorry als ik weer eens te snel reageerde op een blog en een in jullie ogen afwijkend antwoord gaf.
Ik kan er gelukkig zelf soms wel om lachen.
Zo zie ik een leuke flog van iemand die zijn woonkamer aan het restylen is, ik scan snel de plaatjes, scrol naar beneden en gooi reageer enthousiast op de prachtige kleur en uitstekende keuze van het behang. Om er vervolgens achter de komen dat ze dat er nou juist af gingen halen. Oeps, afijn 😉

Zo kan ik nog wel doorgaan natuurlijk, maar voor nu vind ik dit hele verhaal al heel wat. Genoeg stof voor de toekomst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *