De zoeker en het pad

In het wekelijkse sufferdje las ik een prachtige column van Marcel Beijer. Ik wil dit inspirerende verhaal graag met jullie delen.

De zoeker en het pad

Een zoeker is geen twijfelaar, maar iemand die dapper onbekende gebieden verkent.
Het pad dat hij bewandelen moet is smal, het terrein ruw en rotsachtig.
Een zoeker is altijd alleen als hij loopt in de donkere grotten, de steile hellingen beklimt en het dichte bos bewandelt. Hij ontmoet er zijn donkere kant. En hij ziet de gezichten van angst, bedrog en verdriet al wachten als hij ooit zal zijn teruggekeerd.
Iedereen is een zoeker en ieder voor zich moet deze reis maken. Het moment komt vanzelf.
En wie eenmaal de reis begint, kan nooit meer terug. Het leven is voor altijd veranderd.
Iedere zoeker zal zich onderweg een keer verstoppen, zich verschuilen. Maar het pad loopt door. De zoeker moet doorgaan. Ook als hij gewond raakt of uitgeput is.
En op een dag is zijn strijd gestreden. Zijn eenzaamheid en zijn wanhopige gevecht voorbij.
De zon breekt door de wolken, de vogels zingen. Er is een verandering in energie.
Een diepe verandering binnen hemzelf. Een innerlijke overtuiging.
En de zoeker zal uitgaan om andere zoekers de weg wijzen. Niet om hun pad te belopen.
Dat doen zij zelf.
Slechts een gids is hij – een levend voorbeeld.

IMG_20150215_131251

3 gedachten over “De zoeker en het pad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *